05 februari 2016 – 5e therapie dag – Brady

Hallo iedereen.
Allereerst moet ik zeggen dat ik het super tof vind dat iedereen mijn dagboek leest. Gisteren heb ik met pappa spareribs gegeten en die waren heel lekker. Ik heb daarbij mijn eigen patatjes en die van pappa opgegeten. Ik lag om kwart over acht op bed.
Toen ik vanochtend wakker werd was het weer helemaal mis. Ik had weer een brandend gevoel in mijn hoofd en ik weet niet wat het is. Het is geen normale hoofdpijn maar ik kan niet beschrijven wat het is. Vanochtend heb ik dus een beetje op de bank gehangen terwijl pappa boodschappen aan het doen was. Daarna hebben we gegeten maar ik had niet echt honger. Toen het kwart voor één was, zijn we naar de dolfijnen gelopen en om één uur werd ik daar opgehaald.
Binnen had ik een keer geen zin om te praten. Het enige wat ik verteld heb was dat ik last van mijn hoofd had en daar moesten ze het mee doen. Aangezien ik niks vertelde was ik nu eens als eerste buiten om naar de dolfijnen te gaan. Normaal kom ik altijd als laatste naar buiten maar om naar de dolfijnen te gaan. Nu was het eens anders.
Toen we bij het dock aan kwamen ben ik er samen met Merel in een keer het water ingejumpt. Het dock is een soort blauwe grote mat die op het water drijft. Boven ons zit een afdakje tegen de zon en regen. We zijn rustig aan begonnen en daarna zijn we op het dock gaan zitten om toch nog even te praten. Merel vroeg mij waar ik blij van wordt. Na eens goed te hebben nagedacht antwoordde ik: patatjes. Maar ik antwoordde ook met het woordje ja. Ik word heel blij als ik bijvoorbeeld iets vraag en daar word ja op geantwoord.
Ik heb ook een schriftje gekregen gisteren waarin ik opgeschreven heb wat mijn happy place en mijn safe place is en waar ik verdrietig en blij van wordt. Ook staat er een bladzijde in wie kan mij helpen. Ik ga jullie natuurlijk niet allemaal vertellen wat ik opgeschreven heb want dat is persoonlijk. Ik vind het wel fijn dat ik het kan tekenen en schrijven.
Brady 3 Brady 4
Na het dock plompten we weer het water in en hebben we flink geracet. Toen was het alweer tijd om afscheid te nemen. Morgen nog een gesprekje en pappa mag dan met de dolfijnen zwemmen.
Ik spreek jullie maandag weer. Goed weekend allemaal.
Kus van Brady