Vroeg op vandaag, althans voor ons dan. Jack is normaal gesproken al wakker. Maar ook hij vond het waarschijnlijk spannend want ook hij kon moeilijk de slaap vatten en lag nog lekker te ronken toen om 5:00 de wekker ging. Alles was al gepakt dus konden we rustig ontbijten en langzaam richting Opa en Oma gaan. Daar zat ome Robin al gezellig te keuvelen en te genieten om wat er vandaag zou gaan gebeuren… Curacao here we come!
Met enig lood in de schoenen kwamen we om 7:00 aan op schiphol, hoe zou Jack zich houden? Natuurlijk is al het nieuwe weer even wennen, zo ook de vertrekhal. Hier moesten we even wachten omdat de auto’s naar Oom Gerard gebracht werden, en Jack die tot dan toe heerlijk had zitten brabbelen vond het moeilijk om de drukte van alle forenzen te plaatsen.
FF een bakkie in de taxfree zone
Inchecken en via een aparte ingang naar de paspoort controle, dat is wel lux. Elk nadeel heeft zijn voordeel zou de legendarische nummer 14 zeggen. Als zo de hele vlucht zo zou gaan dan zouden we daar voor tekenen.
Tja… en wat dan alle reizigers voor hun kiezen krijgen, hoe krijg je de tijd tussen inchecken en boarden vol… Bakkie, WC, Bakkie, rondje lopen en zoeken naar de gate. Al met al ging de tijd vliegensvlug. Nog even de assistentie op zoeken bij de gate en dan zouden we kunnen pre-boarden.
Als eerste zouden we aan boord gaan met een cabine-rolstoeltje, dit is een speciaal rolstoeltje wat in het vliegtuig past. Jack zijn rolstoel zou bij de gate ingenomen worden en dan pas in het ruim geladen worden…. ehm hoor ik je denken, hij zegt wel veel ‘zou’… inderdaad.. er was geen assistentie, we liepen tussen de dringende meute mee en het cabinepersoneel wist van niets en van een rolstoeltje al helemaal niet. Toen kwam er nog bij dat de ruime plekken die wij geboekt hadden en dubbel gechecked bij het inchecken, helemaal niet de plekken waren die op de plattegrond stonden.. zucht! En dat met ouders en kind die het eigenlijk best spannend vinden. Nou ja, gelukkig zijn we positief ingesteld en konden we de rest van de reis extra in de watten gelegd worden. Jawel: elk nadeel …… 
Jack deed het prima! we zijn nu al trots op hem. natuurlijk moest hij het eerst stukje erg wennen, het hoogtepunt bewaarde hij voor het laatst: tijdens het landen schoot hij in de slappe lach. Wat wil je nou nog meer! Veilig geland, een lachende Jack en zon. Tjonge jonge, een muur van warmte kwam op ons af. Spontaan ontstonden er klotsende oksels en werden de pijpen van de broek af geritst. De assistentie die we op Schiphol hebben gemist, hebben we dubbel en dwars terug gekregen op Curacao. Alle registers werden open getrokken en we konden zo na de bagageband, zonder paspoort- en bagagecontrole het vliegveld af! Dat schoot op. Toen zijn we zeer gastvrij opgevangen en kregen we de transfer naar onze ietwat ‘kleine’ villa met twee zwembaden, vijf kamers, drie badkamers, twee woonkamers enzovoorts. Maar goed, we kunnen nog uren door gaan met vertellen, maar dat bewaren we voor morgen!
Curacao here we are! We love you already!
