12 september 2016

THERAPIEDAG 1 Eigenlijk moet hier verder geen enkel woord meer aan worden toegevoegd. Het is werkelijk waar onbeschrijfelijk wat er allemaal gebeurt als je je dochter in het water ziet met de dolfijn! Voordat ik daar meer over ga vertellen even terug naar het begin van de dag.

Kennelijk was Tess ook een beetje zenuwachtig want ze was al om 04:00 uur wakker. Na even druk te hebben gedaan viel ze gelukkig wel weer in slaap zodat wij ook nog even konden slapen. De wekker zou om 06:20 uur gaan maar om 06:00 wakker net als Tess. Misschien maar goed ook want nu hadden we alle tijd om rustig aan te ontbijten en daarna richting het trainingscentrum te gaan. Om 07:30 uur werden we bij de CDTC opgevangen door Bibi. Bibi is fysiotherapeut en de vaste begeleider van Tess en ons aanspreekpunt. Na een korte introductie van haar kant wie zij was moesten wij ons kort voorstellen. Hierna de doelen besproken die wij voor ogen hadden voor Tess. Bibi was goed op de hoogte maar vond het fijn dat wij nog meer informatie bij ons hadden, behandelplan school en verslag fysiotherapeut. Was een dik pak dus ze had vanmiddag wat te doen 😉

Als doelen hebben we gesteld verbetering in het eten / drinken, iets met ja of nee (communicatie), haar handen niet constant bij der mond, beter lopen en hopelijk ook nog iets met der ontlasting. Als je het snel zegt en leest dan is het niet veel maar als je het nu terug ziet dan besef je dat het veel is. Aan de andere kant je bent hier maar even en wilt zoveel mogelijk resultaat behalen in een kort mogelijke tijd. Toch moet het niet ten koste gaan van de doelen. Goed na het gesprek ging Tess oefeningen doen met Bibi. Hier mochten wij als ouders niet bij zijn. Achteraf hebben ze daar kort allerlei oefeningen gedaan om te zien waar Tess nu staat.

Nu was dan eindelijk het grote moment daar….ze mocht naar de dolfijn toe!! Als ouders word je geplaatst op een afstand. Wij hadden geluk want wij zitten praktisch ook op het dok en kunnen dus alles goed volgen. We zitten zelfs zo dichtbij dat je alles kan horen wat ze zeggen maar misschien nog wel belangrijker we kunnen de gezichtsuitdrukkingen van Tess goed zien!! Eenmaal in het water werd maar weer eens duidelijk dat Tess een echte liefhebber is van het water! Ze vond het ook totaal niet eng en genoot van iedere seconde in het water. Ook het feit dat Bonnie, Tess der dolfijn van 27 jaar oud, dichtbij der kwam en geluid maakte deed hier niks. Dit is niet negatief bedoelt maar je merkte en zag dat ze het direct vertrouwde! In het water heeft Tess samen met Bonnie allerlei oefeningen gedaan. Zo is Bonnie gaan zingen, springen en knuffelen met Tess. Ook heeft Tess met der voeten en handen Bonnie kunnen aanraken. Zo gingen ze specifiek nog op de snuit van Bonnie met Tess der handen en voeten. Je zag dat ze hier van genoot want ze maakte veel geluid, lekker aan het kletsen en eigenlijk ook constant aan het lachen! Zoals in het begin al aangegeven doet dit wat met je als ouders! Het is zo fijn om te zien dat Tess geniet! Het feit dat ze zo geniet en vol overgave bezig is met haar ontwikkeling doet zo ontzettend veel dat is niet te beschrijven. De emoties schieten door je heen!! Van ontzettend trots tot een lach met een traan…..alles passeert eigenlijk wel!!

Na de training kort gesproken met Bibi en hoe het was gegaan. Ze noemen het crazy monday omdat je moet opstarten en er voor ouders al veel gebeurt maar laat staan voor de kinderen. Tijdens dit gesprek viel Tess al in slaap. Bibi was eigenlijk verbaast over hoe Tess er mee omging. Tess is nog erg jong maar daar was eigenlijk weinig van te merken. Er was geen angst, verdriet of boosheid dat ze met iemand anders mee moest en papa en mama er niet bij waren. Dit is iets wat ze veel zien maar kennelijk had Tess hier geen problemen mee…..gelukkig maar!! Nu ligt Tess nog lekker te slapen na de lunch. Het is even afwachten hoe ze de rest van de dag is en ook vannacht gezien alle prikkels. Wat uiteraard nog rest zijn de foto’s.

img_6086 img_6063 img_6039 img_6030