13 juli

Nog even op gisteren terug te komen. Ryan was gaan vissen op zee met zijn vrienden en de buit zou opgegeten worden bij Hemingway. Maar helaas er was geen buit, ze hadden niks gevangen. Voor de jongens maakte het weinig uit, ze hebben het erg naar hun zin gehad en een lekkere Hemingwayburger stilde de grote honger.

Dan de dag van het afscheid. Vandaag was dan echt ons laatste dagje genieten.

Kelsey trok vandaag voor het laatst de wet suite aan, voor het laatst heeft ze DeeDee heel veel kusjes gegeven, nog een keertje met de bal gooien en de lange stok werd ook nog gedaan. Ik weet niet of het voor Kelsey echt heel duidelijk was dat dit de laatste keer was, maar ze was wel een beetje stilletjes vandaag na het zwemmen. Ze voelt vast iets aan.  Tja afscheid nemen dat blijft moeilijk. Wat hebben we genoten van alle mooie en bijzondere momenten met Wendy, Marina en DeeDee. De gouden tip voor het eten van Anja. Het is niet met een pen te beschrijven hoe mooi deze ervaring was. Ik wil daarom ook Stichting Nicolette, alle donateurs en alle mensen die deze stichting op wat voor manier dan ook steunen onwijs bedanken voor dit mooie, bijzondere avontuur. Jan van Zanten ook onwijs bedankt om elke dag ons stukje te plaatsen zodat onze volgers onze avonturen met ons mee kon beleven.

Nog even een stukje van Oma en Opa,

Dat wij dit mochten meemaken ,is heel bijzonder geweest, we hebben genoten van de brede lach op Kelsey haar gezicht ,van oor tot oor, iedere keer weer. Ontroerend was het om te zien hoe ze DeeDee elke keer aankeek, zo mooi. Ook met Wendy had ze een enorme klik en met Marina kon ze het ook goed vinden, wat een lieve meiden zijn dat, met zoveel geduld, wat een prachtig werk doen zij. Ook Ryan heeft het goed opgepakt en weet nu beter hoe hij Kelsey moet aanpakken, zodat ze ook naar hem beter gaat luisteren. We zijn op allebei apetrots. Morgen gaan we weer naar huis, de koffers zijn bijna gepakt. We willen iedereen bedanken die ons gevolgd heeft en een reactie heeft achtergelaten, we hebben ze met veel plezier gelezen. Natuurlijk St Nicolette die het voor Kelsey heeft mogelijk gemaakt, we hopen dat dit nog voor vele kinderen mag gaan gebeuren. Ook Jan van Zanten bedankt voor het geduld wat hij gehad heeft met de foto’s. Tot ziens.

Rita en Bertus.