13 september 2011

Een nieuwe dag met nieuwe kansen, hoe zou Jack wakker worden? Hij is dus verkouden geworden van de airco, lekker snotterig.
Gelukkig was hij gezellig wakker geworden en heeft hij lekker ontbeten. Een heel ander mannetje dan gisteren. Gelukkig is het wederom een mooie dag met weinig wind. Gisteren stond er een flinke wind waardoor er veel golven waren die tegen de rotsen kapot sloegen en Jack had daar nogal last van. In de auto naar het CDTC was Jack al aan het lachen en had er duidelijk al erg zin in. Gelukkig maar, de tekenen waren allemaal positief. Ook had Jack bijna geen last meer van teveel prikkels waardoor hij zich op zijn hoofdje slaat, dit is altijd zo vervelend!

Vandaag gingen Merel en Jessica (de stagiaire) aan de slag met communicatie. Door middel van keuzevragen mocht Jack kiezen wat hij wilde doen. Jack moest met zijn linkerhand op de rechterhand van Merel tikken voor “ja” en met zijn rechterhand voor “nee”.  Ze begonnen hiermee in het eerste half uurtje in de therapieruimte, Jack koos hier duidelijk een paar keer voor “ja”.  Jack kiest tot nu toe voornamelijk voor “ja” en bijna nooit voor “nee” dit is nog wel een aandachtspunt. Het verschil met gisteren was in de therapieruimte al duidelijk te merken, Jack deed geconcentreerd zijn best zonder te huilen of te jammeren. Hij begint echt vertrouwd te raken met Merel en Jessica!

Om 16:00 weer richting het dok, Jack kreeg een zware zak op zijn schoot om de prikkels in zijn lichaam te concentreren op één plek, hierdoor wordt hij ‘afgeleid’ en zal hij minder snel onrustig worden. Jack liet het allemaal gebeuren, zelfs toen hij op het dok gezet werd en Li-Na langs Jack zijn benen zwom, bleef hij rustig en leek er zelfs van te genieten. Wat een verschil met gisteren, echt ontroerend om te zien dat hij het nu zo goed doet.

Toen Jack het water in getild werd moest hij heel eventjes wennen, het water is toch wel iets kouder als het zwembad, brrr. maar hij was hier zo aan gewend, Merel kon hem snel gerust stellen.

Het was zo leuk om te zien hoe rustig Li-Na vandaag ook was, alsof zij het weet dat Jack rustig benaderd moet worden. Ze begonnen eerst weer met voorzichtig voelen en meevaren om een beetje vertrouwd met de situatie te raken. Nou dat was geen probleem! Waar Jack gisteren nog heel erg gespannen was, was hij vandaag erg relaxed en wilde Jack zelfs Li- Na zelf al vastpakken, soms nog met een beetje hulp maar vaak ook uit zichzelf. Wel gingen de vingers van Jack nog regelmatig in de oren omdat Li-Na of een andere dolfijn gezellig aan het tetteren was. Dit is iets wat de concentratie van Jack wel kan verstoren en waar we nog aan willen werken.

The lord(s) of the rings

Na een half uurtje in het water moest Jack weer even het dok op om concentratie-oefeningen te doen. Hij moest weer keuzes maken. Dit keer moest hij kiezen of hij met een bal of met ringen wilde spelen. Helaas waren de prikkels op het dok te veel en kon of wilde hij zelf niet kiezen, hij moest daar een beetje bij geholpen worden.

Na een tijdje mocht hij het water weer in en hij weer met Li-Na aan de slag. Een bal en ring gooien die Li-Na dan weer kwam terugbrengen. De ring pakte Jack steeds keurig van de snuit van Li-Na af en stopte hem vervolgens in zijn eigen mond. Hij vind het heerlijk dat zoute water! Ook zijn handjes en zelfs Li-Na’s neus werd regelmatig afgelikt.

Zien we daar nou twee duimpjes? :-)

Naarmate de sessie vorderde zagen we Jack steeds meer ontspannen en genieten. Ja en als Jack geniet dan genieten er een heleboel anderen! :-)
Jack, Merel en Li-Na zijn dikke maatjes aan het worden! Wat mooi om te zien dat Jack zo kan genieten.

Een hele dikke knuffel van Li-Na

Na de sessie kwam Merel nog even napraten met ons om de vorderingen te bespreken. Ze was erg tevreden wat ze vandaag gezien had, hij heeft zo goed zijn best gedaan! Wel merkte ze op dat de geluiden van met name de andere dolfijnen wat onrustig voor Jack waren en dat dit ten koste gaat van zijn concentratie. Hiervoor is een oplossing, namelijk dat Jack in een eerdere sessie, namelijk om 10:30 alleen, dus zonder andere dolfijnen therapie krijgt. Alleen de consequentie hiervan is dat Jack dan niet meer met Li-Na kan zwemmen maar met Gee Gee en Noa. Gee Gee is de moeder van Noa. Na een tijdje wikken en wegen hebben wij besloten om toch maar voor deze optie te gaan. Dit is altijd beter voor Jack. We kunnen dan helaas niet meer naar Daniëlle en Jack tegelijk kijken, maar we zijn hier immers toch voor Jack. Ook de sessie eerder op de dag is veel beter voor Jack omdat hij ‘s ochtend gewoon op zijn best is.

Morgen dus weer een nieuwe kennismaking met nieuwe dolfijnen, dit is ook al heel erg bijzonder. We hebben er weer zin in. Natuurlijk zullen we Li-Na missen, maar we zullen haar nog wel een keertje bedanken voor de korte maar fijne tijd.

We willen Anne-Mieke heel erg bedanken dat ze voor ons heeft ingezet om de beste therapietijd voor Jack te regelen, dit heeft best wel wat voeten in de aarde gehad. Zeker omdat ze op dit moment 24 uur per dag in het ziekenhuis zit bij Nicolette. Daar gaat het helaas niet zo goed mee.
Wij denken dat het erg leuk is om Nicolette even een kaartje te sturen. Ze ligt in het Juliana Kinderziekenhuis, Kamer 4 “de schelp”, Sportlaan 600, 2566 MJ, Den Haag. Anne-Mieke en Teun heel veel sterkte en Nicolette heel veel beterschap!

Voor de foto’s van vandaag kunnen jullie terecht op http://www.mijnalbum.nl/Album=DIN8TD3N

PS ik spreek bij deze af dat het volgende verslag wat korter is! 😉