Echt heel bizar ! Wat doen we als eerste nadat we wakker worden? Wat doen we als eerste als we terugkomen van therapie? Wat doen we de hele dag door, via onze laptop en smartphone? We checken alle (!) reacties via het dagboek, facebook, mail en Twitter. Echt ONGELOFELIJK wat veel leuke en vooral lieve reacties krijgen we via deze kanalen, het is net zo ontroerend als de belevenissen die we hier dankzij Stichting Nicolette mogen meemaken. We hebben het gevoel dat heel het Westland tot ver daarbuiten ontregeld is omdat ze Jack zo veel mogelijk willen volgen! Wij krijgen hier echt een heel warm gevoel van! 
V
anmorgen hoorde we Jack pas rond 7.00 uur ! Hij was wel wat onrustig vanwege z’n warmte-allergie. Z’n lijfje zat aardig onder de rode bultjes. Nadat we hem wat hadden laten drinken nam Ruud hem gelijk mee naar het zwembad om hem te laten afkoelen. Dit kon Jack zeker waarderen. Wat kan hij genieten van het water! Hij kan zich helemaal ontspannen. In z’n nieuwe zwemband zwemt hij zelf heel het zwembad rond. Echt heel leuk om dat te zien. Na het ontbijt nog een keer in het water en daarna ons klaargemaakt voor het vertrek naar het CDTC.
Jack had het in de auto prima naar z’n zin. Lekker hoor die airco. Om 10.30 uur werd Jack opgehaald door Merel en Jessica om aan de therapie te beginnen, in de binnenruimte was Jack erg onrustig. Hij kon de prikkels niet goed verwerken en raakte echt overstuur. Ze konden hierdoor niet zo goed met hem werken. Ze zijn vooral bezig geweest om hem te kalmeren. Waarschijnlijk heeft hij erg veel moeite met de akoestiek van deze kleine ruimte en die kriebels helpen ook al niet.
Toen ze weer naar buiten kwamen zat Jack nog wat te piepen en om de prikkels wat weg te halen, had hij een verzwaard kussen op zijn schoot. Dit gaf hem zeker rust. Op het dok hoorde we Jack nog steeds pruttelen, dat was voor mij moeilijk om te zien, hij kon zich maar niet ontspannen. Ook in het water zag je dat alles hem teveel was. Hij had z’n handen vrijwel de hele tijd op z’n oren, dat is echt z’n beschermschild. Dit wil Merel echt niet van hem afnemen, maar ze probeert toch zoveel mogelijk Jack z’n handen naar beneden te krijgen als hij dit toelaat, hierdoor zou hij meer contact kunnen krijgen met zijn omgeving. In dit geval met Gee Gee. Door de harde wind van vandaag was de zee ook wat ruw. Dit was weer een extra prikkel voor Jack. Toen Jack weer op het dok zat werd er veel aandacht besteed aan de ja-en nee knoppen. Ondanks alles ging dit erg goed vandaag. Hij zei vrij veel nee vandaag, hij had er gewoon geen zin in.
of zal ik voor nee kiezen?
Nee, Jack je mag niet knijpen!
Terug in het water zagen we Jack regelmatig Merel knijpen. Wanneer dit niet zo hard ging pakte Merel z’n hand weg en ging door met de therapie. Wanneer Jack hard kneep of er maar niet mee ophield draaide ze Jack naar zich toe en zei ze dat hij moest stoppen en vervolgde daarna de therapie. Toch zagen we Jack ook nog genieten vandaag. Toen hij de stok mocht vasthouden en Gee Gee er overheen sprong vond hij dat fantastisch om te horen. Echt wat een raar ventje is het soms toch, echt geen touw aan vast te knopen! Met douchen ging het wel weer wat beter en terug in de therapieruimte was hij lekker rustig. Hij dronk gelijk z’n beker leeg, maar dat is niet zo vreemd na die zoute hap.
Dit is leuk! Wat plonst hij hard!
In het nagesprek met Merel kwam uiteraard naar voren dat hij niet zo’n beste dag had vandaag en dat vooral liet blijken door haar te knijpen. Ze had echt het gevoel dat het op haar gericht was, hij had er echt geen zin. Ze vroeg ons ook of we dit gedrag herkende. We vertelde aan Merel dat Jack zich echt zo gedragen heeft, wat we thuis ook veel zien . Of hij vindt het allemaal prima of hij sluit zich helemaal af. Ook is het Jantje lacht of Jantje huilt en soms dus geen pijl op te trekken. Soms pakte Jack z’n handen vast om z’n prikkels beter te kunnen verwerken, dit wil Merel stimuleren. Alles beter dan slaan met z’n knokkels op z’n hoofd. Ze was wel erg tevreden over ja-en nee knoppen. Hij antwoordde zeer goed vandaag en zei dus veel nee. Al met al dus een moeizame sessie met een positief randje. Het is ook wat voor die jongen, wordt je voor het eerst in een vliegtuig gezet naar een warme locatie in een andere tijdzone en dan wordt er ook nog verwacht dat er hard gewerkt moet worden. Dat zijn heel wat prikkels om te verwerken.
Onderweg naar ons huis kochten we nog wat hempjes voor opa Piet en omdat hij er gelijk een wilde dragen moest hij wat meer betalen van meneer de verkopert.Wat een grappenmaker. Voor de rest lekker weer rustig aan gedaan en Jack was de rest van de dag zeer gezellig en ontspannen. Zwemmen wordt z’n favoriete bezigheid. Op naar morgen, een nieuwe dag met nieuwe kansen!
