26 september 2011

Heerlijk ontspannen in het vliegtuig naar huis.

THUIS!!!! Heerlijk! maar best wel koud (al is het 21 graden). Nu kan dat natuurlijk te maken hebben slaapgebrek na zo’n lange reis, maar ik denk dat onze zweetklieren nog steeds een beetje open staan, waardoor de ‘koude’ lucht makkelijk ons lichaam kan binnendringen. Wat een reis is het geweest, wat heeft onze kleine kanjer het goed gedaan! En als we zeggen goed, dan bedoelen we ook echt goed! Hij is de gehele vlucht vrolijk, ontspannen en ook wakker geweest. Alleen de laatste twee uurtjes kon de slaap het van hem winnen. Er is geen moment geweest dat Jack zijn vingers in zijn ogen en oren stopte of een kreet van ongenoegen uitte. Dit is echt een duidelijk resultaat van de therapie. De wind, klotsende golven, kwetteren van Gee Gee en het geluid van de airco en van veel kinderen in een ruimte hebben hem in die twee weken sterker gemaakt in het filteren van geluiden. Nu maar hopen dat we dit vast kunnen houden.

de laatste meters.

He, he, thuis! Alles versiert! zelf binnen waren er dolfijntjes terug te vinden. Bedankt!

Thuis aangekomen wachtte ons een kleine welkomstcommissie in de vorm van Opa de Ruiter die de aankomst op de gevoelige plaat wilde vastleggen. Ook was het huis versierd door de familie en een lieve collega met haar zoon, dat was even leuk thuis komen! Even een kop koffie, daarna snel de eerste spullen aan de kant en dan heel even het bed in, want in het vliegtuig hebben we niet geslapen. Gelukkig kon Jack ook nog voor een paar uurtjes de slaap vatten zodat hij vanavond een beetje in het ritme kan komen.

Morgen de laatste zaken opruimen en dan kunnen we starten met het bewerken van twee uur filmmateriaal en een eerste selectie gaan maken van de 1100(!) foto’s om een mooi herinneringsboek te maken. Jawel, we zijn wel thuis maar klaar zijn we er nog lang niet mee!

Weltrusten!