8 juli

Zo ons eerste weekje zit er al weer op, een hoop nieuwe ervaringen opgedaan. En vooral veel genoten. Van het weekend hebben we nog druk geoefend met de rode en groene kaartjes, Kelsey snapt dit heel goed en het werkt dus ook heel goed, ze eet nu elke keer netjes haar mondje leeg.  Voor onze volgers even een korte samenvatting over dit weekend. Zaterdag hebben we een rondrit gemaakt richting Westpunt, we hebben een aantal strandjes zoals de kleine en grote knip gezien, erg mooi was dit, zo helder blauw water en witte palmboom stranden. Op de foto op de rotsen zitten we bij de grote knip. We zijn doorgereden naar Shete Boca, dat is een natuurpark met hoge rotsen waar de golven tegen aan slaan en dan met een enorme kracht er boven uit komt. Was erg mooi om te zien. Kelsey genoot vooral van de vele hasediggen ( hagedis) zoals ze dat steeds dan weer riep als ze er eentje zag. We hebben aan het eind van de tocht lekker een pannenkoekje gegeten, de kinderen smulde ervan. Eenmaal weer bij ons appartement nog even genieten van een mooie zonsondergang op het strand, is bijna vaste prik s ‘avonds. Wat ook vaste prik is is dat Ryan met zijn nieuwe vrienden nog even heerlijk bommetjes gaan maken in het zwembad. Elke avond is het een gezellige, maar vooral natte boel.

Op zondag wilde we een dagje dierentuin doen, dit stond op de site als must done, maar eenmaal aangekomen viel het eerlijk gezegd wel een beetje tegen. Het zag er heel armoedig uit en er waren heel weinig dieren, eigenlijk hadden we wel een beetje medelijden met deze dieren, de hokjes waren veel te klein. Heel wat anders als we in Nederland gewend zijn met dierentuinen. Omdat dit best tegenviel besloten we om naar de struisvogel farm te gaan, om zo de middag nog wat te vullen. Daar kregen we een rondleiding over de farm in een jeep. Dit was leuk opgezet en de kinderen vonden het leuk. Lekker thuis nog even afkoelen in het zwembad, waar Kelsey nog steeds zonder buis zwemt. Trots trots trots. Ze is zich er nu echt van bewust dat ze oogcontact moet maken om reactie te krijgen, vanmiddag vroeg ze dus aan Ryan of hij naar haar ogen wilde kijken want ze vroeg iets al meerdere keren aan hem, dus ze snapt dat als je oogcontact maakt dat je dan reactie uitlokt, dit is echt een mooie vooruitgang die ze hier geleerd heeft. Ik zie echt nu dat ze je beter aankijkt als je wat tegen haar zegt en andersom kijkt ze ook beter naar jou. Echt bijzonder om dit te ervaren, na een weekje therapie. Het lijkt zo iets simpels, maar is zo iets belangrijks, erg mooi.  Morgen beginnen we al aan de tweede week van ons mooie avontuur. Ryan mag morgen weer mee op het platform, dus volop genieten.