9 juli

Precies een weekje geleden zaten we best wel met een zenuwachtig gevoel in onze buik op het bankje van het CDTC, nu precies een week verder zitten we er met een zeer vertrouwd gevoel. Heel eigen en warm gevoel. Alle mensen die hier werken voelen echt liefde voor hun vak, dat zie je , dat voel je. Heel bijzonder en mooi. Vandaag mocht Ryan mee met de sessies binnen en op het platform.Een vraag van mij was of er naar de wisselwerking tussen Ryan en Kelsey gekeken kan worden omdat Kels bijna nooit luisterd naar Ryan en er zo dus woordenwisselingen ontstaan en ik dus steeds tussen beide moet komen. Binnen met de speltherapie werd er een spelletje gedaan waarbij Kelsey steeds iets moest vragen aan Ryan. Daarbij dus ook andersom dat Ryan iets aan haar moest vragen. Zoals ik al dacht deed Kelsey het voorbeeldig en ze luisterde subliem naar Ryan. Wat een portret is ze soms toch. Wel jammer dat ze niet liet zien hoe ze soms ook reageert op hem. Wel hebben we weer wat tips gekregen om thuis uit te proberen, we waren ook al op de goede weg bezig, maar een extra stimulans kan nooit kwijt. Op het platform mocht Ryan de foto’s laten zien aan Kelsey zodat ze kon uitzoeken wat ze wilde doen met DeeDee. Favoriet zijn toch wel de kusjes, het dolfijnen praten, de lange stok en de bal. Kelsey schatert het uit zodra ze het water in gaat, zo hard dat alle platforms mee kunnen genieten. En dat wordt dan ook volop gedaan. DeeDee stopte vandaag er weer abrupt mee zodat ze het spel op de kant wat eerder deden, dit keer heeft ze lotto gespeeld en moest ze dus alles aan Ryan vragen en andersom zodat ze naar hem leert te luisteren. Het oogcontact is dan ook erg belangrijk. Gelukkig deed DeeDee weer daarna goed haar best en konden ze verder genieten van de sessie.  Ryan genoot weer op het platform, de kusjes van DeeDee, de handgebaren, en het bijzondere gevoel van als je DeeDee aanraakt, Ryan gaat het allemaal missen zei hij. Hij zal het missen, maar is een bijzondere ervaring rijker.  Na afloop is Ryan nog even met Kelsey en Marina naar binnen gegaan om de sessie af te sluiten. En ik had nog een gesprekje met Wendy. Wendy vertelde dat ze ook de vooruitgang zag met het oogcontact, en dat Kelsey daardoor dus nog beter communiceert, ook merkte ze dat ze steeds meer zelfvertrouwen krijgt, ze gaat nu zelfs mee trappelen met Wendy. Ook vertelde ze dat Kelsey trots was op haar grote broer dat hij mee naar binnen ging en op het platform aanwezig was en andersom ook dat Ryan genoot en trots was op zijn zusje. Beide kinderen straalden met een grote glimlach.  Omdat we de auto vandaag voor het laatst hadden zijn we nog even naar Willemstad geweest, Kelsey heeft het meegemaakt vanuit haar buggy en heerlijk geluierd. De pontjes brug, Otrabanda en Punda we hebben het allemaal in ons geheugen als een mooie herinnering staan.. Eenmaal thuis hebben oma, Kelsey en ik nog even genoten van de dolfijnenshow in het sea aquarium. Kelsey en Ryan wilden nog wel even afkoelen in het zwembadje, ze hebben weer genoten en hadden samen de grootste lol.  Het was weer een mooie dag vol mooie herinneringen.