Hallo allemaal,
Ondertussen zijn wij ruim drie maanden terug vanuit Curacao waar Bjorn dolfijnentherapie mocht volgen.
Zowel Bjorn als Sven vragen nog bijna dagelijks wanneer we weer terug gaan naar de dolfijnen.
Wat een bijzondere tijd hebben we daar met elkaar gehad.
We zijn Stichting Nicolette heel erg dankbaar dat we dit met het gezin en opa en oma konden doen.
Er is gevraagd of we een stukje willen schrijven hoe het met Bjorn is gegaan na terugkomst vanuit Curacao en hoe het nu met Bjorn gaat.
Bjorn is een week of drie heel ontspannen geweest, terwijl hij zich anders wel druk kan maken wanneer iets anders gaat dan normaal.
Na een week of drie zagen we dat hij ons meer ging uitdagen en zijn grenzen ging opzoeken.
Het leek wel of hij wilde nagaan of we de tips en handvaten die we van Dirkje hadden gekregen nog wisten.
Dirkje had ons hier al voor gewaarschuwd en dit was en is soms niet altijd even gemakkelijk.
Maar uiteindelijk pluk je er wel de vruchten van en zie je dat het werkt.
Wat ook erg leuk is, is dat we nog regelmatig contact hebben met Dirkje, gewoon even een bevestiging of we het goed doen.
We zien een grote vooruitgang in Bjorn zijn zelfstandigheid. Hij kleedt zich zelf aan en uit.
Hij eet nu ook ’s avonds zijn warme maaltijd zelfstandig, met mes en vork op. Dit zijn behoorlijke stappen vooruit.
Uiteraard heeft hij er echt niet altijd zin in, maar we weten nu dat hij het kan en kunnen hem op een positieve manier hierin sturen.
We hebben geleerd dat Bjorn het nodig heeft om zijn zelfvertrouwen te vergroten.
Veel positieve stimulans werkt bevorderend op zijn zelfredzaamheid en gedrag.
Wat wij vooral geleerd hebben is om te proberen Bjorn zijn negatieve gedrag om te buigen in positief gedrag.
Dit doen we door negatief gedrag te negeren ( want negatief gedrag is ook aandacht ) en te proberen Bjorn af te leiden in de vorm van iets anders aan te bieden. Wat je hiermee voorkomt is dat je regelmatig boos moet worden en in een negatieve spiraal van aandacht komt.
Dirkje heeft ook hard gewerkt aan Bjorn zijn mondmotoriek en spanning, de logopedistes thuis zijn hier verder mee gegaan.
We merken dat Bjorn steeds beter tweelettergreep woorden gaat zeggen, hij moet hier nog wel in gestimuleerd worden, maar we merken dat hij het wel kan.
Zoals jullie kunnen lezen zijn het twee zeer leerzame weken voor ons allemaal geweest, waarin we hebben genoten, hard hebben gewerkt en veel hebben geleerd, waar we nu nog steeds profijt van hebben.
Dus Stichting Nicolette, we kunnen het niet vaak genoeg zeggen, nogmaals heel hartelijk bedankt. We hopen dat er nog veel kinderen richting Curacao mogen gaan. Want deze kinderen verdienen het!
