dag 7: Dock-dag voor Stef, als ouders genieten we mee..!

Als je twee van je kinderen zo intens ziet genieten, dan lacht het leven je toe. Dat is het gevoel wat we overhouden aan deze 3e therapie-dag, waar Stef mee mocht op het Dock..

Voor Julian begint de therapie-dag als alle andere, maar wij gaan op voor onze 1e workshop; Sensorische Integratie.

Sensorische integratie is de samenwerking tussen onze zintuigen. We blijken er zeven te hebben, in plaats van de ‘bekende’ vijf (geur, voelen, zien, horen, smaak). Evenwicht en diepe waarneming wordt vaak vergeten, en dat blijken nu juist de fundamenten voor de sensorische integratie. Bij kinderen met Down zoals Julian komen deze signalen vaak ongefilterd (overdaad) of moeizaam (onderprikkeld) door. Het gemak waarbij wij bij bepaalde acitiviteiten niet relevante prikkels filteren als minder relevant, komen mij Julian deze prikkels allemaal door. Met als gevolg dat focussen op een opdracht/werkje of veel lastiger is, of hij gaat zelf (anti-)geluid maken om een geluid dat hij moeilijk kan filteren te ‘blokken’.

Hieronder de ontwikkelingspyramide die wij besproken hebben, en wat ook de basis vormt voor veel activiteiten die Julian onderneemt tijdens de therapie. In de praktijk worden oefeningen in spraak en concentratie (hoger in de pyramide) vrijwel altijd gecombineerd met ‘evenwicht/in balans zijn’ en ‘diepe waarneming/druk’, als fundament van de pyramide. Zaken als de egelrol, de trilstaaf (zie bericht gisteren) en hardhandig droogwrijven van het lichaam zijn daarmee plotseling een stuk beter te plaatsen. Therapeuten blijken vaak te werken aan spraak of motoriek zonder oog te hebben voor het fundament. Zo wordt als voorbeeld aangehaald dat een moeder al drie jaar bij een logopediste loopt in de hoop dat haar kind ‘mama’ leert zeggen. Bij het CDTC kreeg ze dagelijks een opblaasbaar vestje aan dat (diepe) druk op het lichaam genereert, en het kind zei op dag 3 (zonder het woord te oefenen) uit zichzelf ‘mama’. Onvergetelijk en frusterend tegelijk als je daar door een verkeerde aanpak al drie jaar op wacht..

En grappig en conferenterend tegelijk; als je eerlijk en oprecht naar je eigen doen en laten kijkt, merk je al gauw dat jezelf ook allerlei rituelen en eigenaardigheden hebt ontwikkeld om je eigen sensorische disfunctioneren te reguleren.. Doe mij ook maar zo’n vestje.

 

de ontwikkelingspyramide als basis voor sensorische integratie

de ontwikkelingspyramide als basis voor sensorische integratie

Maar goed, het draait om handelingsperspectief voor Julian. We krijgen weer een nodige tips mee hoe je tijdens alledaagse handelingen het prikkelen van het vestibulaire systeem (evenwicht), tactiele systeem (voelen) en proprioceptieve systeem (diepe waarneming) kunt meenemen.

Julian heeft dit binnen meteen in daden omgezet. Hij heeft gewerkt met lopen over een fatboy (evenwichts en diepe druk), en zittend op een bonenbal (voor rompbalans) gewerkt met scheerschuim (‘voelen’) die hij met twee handen moest uitsmeren over een spiegel. Je wordt je dan bewust van eigen lichaam en handelen. En hij werd uitgedaagd om met twee handen te werken en over zijn eigen middellijn de scheerschuim uit te smeren. Over je eigen middellijn werken, stimuleert en legt verbindingen tussen de beide hersenhelften. Ga er maar aan staan, wie had dat gedacht bij zo’n betrekkelijk eenvoudige activiteit..

Bij de fijne motoriek werd gisteren geconstateerd dat Julian nog vrij veel met duim, wijs- en middelvinger deed, en niet zijn volledige hand + vijf vingers benutte. En de hand is met de voet en de mond de plek waar de meeste prikkels binnenkomen. Ons wordt aangeraden om bij aanvang van handelingen met de handen, eerst de vingers in elkaar te grijpen, of de handen in elkaar te slaan en even hard te duwen. Dit activeert de ringvinger en pink om mee te doen, en diepe druk helpt om beter te voelen en fijne motoriek te activeren.

Julian heeft weer gewerkt met het activiteitenbord, waarbij de logopediste adviseerde te starten met 3 of 4 woord zinnen, maar dan wel met een vaste zinsopbouw waarbij je hoogstens het voorwerp of de activiteit wijzigt. ‘ik wil eten’, ‘ik wil zwemmen’, ‘ik ga werken’, ‘ik ga fietsen’ etc. Julian oefent eerst met Lisa een zin en zegt haar dan goed na. Als hij daarna zelf een zin uitspreekt, heeft hij nog wel de ondersteuning met 3 blokjes nodig. Bij meervoudige woorden als ‘werken’ kan je twee keer klappen om beide delen van het woord goed uit te spreken. Bij lastige letters/klanken kan je met een klankgebaar hem helpen. Of bij betrekkelijk nieuwe woorden kan je ook mee gebaren ter ondersteuning. Het eerste woord (vaak ‘ik’) lukt goed, het 3e woord ook (vaak omdat Julian nu de gevraagde handeling/activiteit als pictogram voor zich heeft). Bij het 2e woord heeft hij vaak nog een gebaar nodig.

Op het dok wordt bij Julian weer het mondgebied gestimuleerd met de trilstaaf. De sensorische integratie leert ons dat rituelen en regels helpen om prikkels te verwerken, dus Lisa geeft vooraf duidelijk aan wat ze gaat doen en hoeveel keer, zodat Julian weet wanneer het klaar is. Ze hanteert ook een vast patroon, telt mee, en benoemt links en rechts en lichaamsdeel, wat de bewustwording van het lichaam vergroot. Grappig detail; ze adviseert om in thuissituatie te werken met een electrische tandenborstel, omdat die in feite in het mondgebied dezelfde prikkels opleveren als de trilstaaf. Wel goed om dit stap voor stap op te bouwen, en steeds te benoemen hoeveel secondes je gaat poetsen, en dan ook meetellen. Een tandenpoetsliedje of een zandlopertje zetten, helpt ook om de activiteit af te kaderen, wat rust en daarmee evenwicht oplevert. Ook bij andere dagelijkse handelingen zoals aankleden, naar bed gaan, eten is het verstandig om te werken met vaste volgorde ondersteund door pictogrammen en eventueel een zandloper, zodat je een vast ritme/ritueel creert met duidelijke kaders. Wel goed om daarbinnen juist weer keuzevrijheid aan te bieden die triviaal is, zoals kiezen of je eerst pyjamabroek of pyjamashirt aantrekt.

Verder laten ze Julian hier tijdens het lopen steeds wat ‘zwaars’ tillen, bijvoorbeeld een tas of zwemvest. Hij loopt dat rechter op en corrigeert met zijn romp ipv zijn armen, wat de rompbalans verbetert. Verder krijgen we het advies om hier en thuis vooral veel op blote voeten te lopen en op verschillende ondergronden, zodat hij veel prikkels ervaart.

Kortom, een hoop informatie weer..

Maar minstens zo mooi was het om tijdens deze Dock-dag Stef met dolfijntrainster Sandra aan de slag te zien met dolfijn Bonny. Man, man, wat liep die te stralen. En Julian is inmiddels ook als een vis in het water, druk in de weer met Bonny. Wat de Dock-dag bijzonder maakt, is dat je niet op 30 meter afstand toekijkt, maar letterlijk naast het Dock staat, en op enkele meters afstand elke handeling en gezichtsuitdrukking van Julian en Stef meekrijgt. En die twee waren zo geboeid dat ze ons nauwelijks waar namen, er kon net een vluchtig zwaartje vanaf. Beiden waren totaal op hun gemak, lekker die dolfijn aanraken, enthousiast mee gebaren wat de dolfijn moest doen, en juichen als Bonny het goed had gedaan. En een dikke zoen van Bonny..? Geen probleem, kom maar hier.. 😉

Door het dans en spetterwerk van Bonny was Stef drijfnat, maar stralen van oor tot oor. Julian heeft samen met Lisa gedanst met de dolfijn, en Bonny trakeerde ons allemaal weer op een paar mooie jumps. Ik moet nog even verzinnen hoe ik de filmpjes op de site kan zetten, maar dit was zeker in de categorie ‘hier had je bij willen zijn..’

Laat dag 4 maar komen …!

Dock-dag, dus Stef mag helpen en wij genieten van dichtbij mee

Dock-dag, dus Stef mag helpen en wij genieten van dichtbij mee

Julian zijn mond wordt gestimuleerd met de trilstaaf

Julian zijn mond wordt gestimuleerd met de trilstaaf

3 woord zinnen uitspreken 'ik wil zwemmen'

3 woord zinnen uitspreken ‘ik wil zwemmen’

zwemmen met Bonny

zwemmen met Bonny

Stef gebaart mee met dolfijntrainster Sandra

Stef gebaart mee met dolfijntrainster Sandra

tuurlijk krijg je een dikke zoen van me..

tuurlijk krijg je een dikke zoen van me..

'were jumping high in the sky'

‘were jumping high in the sky’