donderdag 20 september

Wat gaat de tijd hard als je t naar je zin hebt, vandaag de één na laatste therapiedag. Pff nog even niet aan morgen denken, zal een moeilijk afscheid worden. Vanmorgen heerlijk rustig de dag begonnen, beetje uitgeslapen op gemak aan t ontbijt gezeten en natuurlijk de reacties gelezen. Dat blijft een favoriet onderdeel van de dag. Zo leuk om te lezen dat er zoveel mensen blijven lezen, meeleven en lieve berichtjes schrijven. We waarderen dat echt enorm! Na het ontbijt even een winkeltje opgezocht om nog wat leuke aandenkens voor thuis te scoren. Moet zeggen, t is nog gelukt ook. Daarna het schriftje van Char bijgewerkt, altijd een leuke bezigheid en voor Char een stukje therapie omdat ze toch na moet denken over wat ze de vorige dag gedaan heeft en wat ze het leukste vond. Uiteraard haar wensen voor vandaag genoteerd en daarna was het weer tijd om naar het CDTC te vertrekken. Nigel ging weer gezellig mee en Ritch en Rob waren vanmorgen opgehaald, met een Hummer nog wel, door een lokale bewoner ( bekende van de oma van Rob) om het eiland wat meer te verkennen. Ze hebben een erg leuke dag gehad.

Bij het CDTC aangekomen wilde Char een grapje uithalen met Anja en Teresa door zich te verstoppen en hen te laten denken dat ze vandaag de therapie maar een keertje over zou slaan. Anja en Teresa speelde het spelletje geweldig mee en gingen druk met Nigel in overleg . Wellicht wilde hij Char d’r plekje wel innemen vandaag. Waarschijnlijk vond Char dat toch niet zo een goed plan want ze stond in no time achter Anja. Wat een lol had ze, grapje helemaal gelukt naar haar idee! De dames vertrokken meteen naar binnen en zijn daar hard aan t werk gegaan. Een mooie tekening van een slak gemaakt samen en meteen geplastificeerd om mee naar huis te kunnen nemen als geheugensteuntje dat Char moet praten als een slak. Ook meerdere foto’s gemaakt van Char waarbij ze zelf aangaf wat het voor haar makkelijker zou maken om rustig te kunnen praten. Deze foto’s krijgt ze morgen ook geplastificeerd mee, het helpt haar namelijk als het visueel gemaakt wordt. Daarna was het natuurlijk weer tijd om het dok op te gaan en heerlijk met Chabelita in het water te liggen.

Chabelita op haar rug door het water.

Het stoere gedrag laat Char hier steeds minder zien, ze liet zich als een dame het water in glijden. Keurig hoor! Flippers aangedaan en een rondje gemaakt met maar liefst 2 dolfijnen, wat een feest. Char dook halverwege naar beneden en werd gevolgd door allebei, erg knap gedaan en onwijs leuk om te zien hoe dan twee staarten en Char d’r flippers even boven het water uitsteken voor ze helemaal onder water verdwijnen. Daarna de therapie verder alleen met Chabelita die op haar rug zwom en Char meenam door het water.

Tussendoor werd er zoals gewoonlijk weer even heerlijk geknuffeld, iedere dag worden er nogal wat kussen uitgewisseld. Ook de hoepel kwam weer aan bod, Chabelita komt de hoepel keurig brengen en Char en Anja houden hem dan samen vast. Net boven het water zodat Chabelita er mooi doorheen kan springen. Goed gelukt, net als mijn foto vandaag. Eindelijk op het juiste moment op het knopje gedrukt :).

Chabelita springt door de hoepel

Er werd ook nog gezongen ( oh oh Den Haag) samen met Chabelita en natuurlijk even lekker hard door het water geduwd worden op het surfplankje, blijft het meest gave onderdeel.Op het einde mocht Char zelf nog voor dolfijn trainster spelen, wat haar prima afging. Ze heeft al heel wat tekens opgeslagen in haar hoofd en Chabelita deed precies wat er van haar verwacht werd. Daar verdiende ze uiteraard een visje mee en Anja, ja die had zoals jullie hieronder kunnen zien, ook wel trek in een lekker visje.

Visje happen!

Na het douchen nog even nabespreken en een hele dikke groepsknuffel voordat we weggingen.

Groepsknuffel!

Terug bij het appartement zijn we om gaan kleden om de rest van de middag op het strand door te brengen. Heerlijk liggen lezen, op een luchtbedje op zee dobberen en toen Ritch en Rob weer terug waren nog gesnorkeld en echt heel veel visjes gezien. Al met al weer een heerlijke dag gehad met zijn allen. Op naar morgen lieve lezers, met pijn in ons hart de laatste therapiedag.