Donderdag 22 november

Vandaag alweer de vierde dag voor Joris. Hij was erg moe en gaat dan ook wat dwars zitten en op de grond liggen bij het opstarten van de dag. Het fijne is dat wij gedurende deze therapie ook hier goede handvatten voor krijgen, zodat wij Joris goed kunnen begeleiden. Bij aankomst bij CTCD bleek dat zijn vaste therapeute Anja ziek was. O jee en nu? Door goed te communiceren en goed zijn nieuwe therapeute van vandaag voor te stellen, was Joris weer snel op zijn gemak. De therapie en de doelen gaan gewoon verder en natuurlijk lag Chabelita, zijn vaste dolfijn en inmiddels grote vriendin, al op hem te wachten. Joris kijkt gemakkelijker de dolfijn en de therapeuten aan en maakt heel bewust klanken als: B, K, T en V. Hij is hier veel bewuster mee bezig. Hij lijkt nu door te krijgen dat hij communicatie zinvol in kan zetten. De dolfijn beloont hem immers continue. Vandaag hebben ze geoefend met duidelijk ja en nee zeggen. Voorheen moesten de woorden uit zijn tenen komen, maar met de kaartjes erbij gaat dit vele malen makkelijker. Hij voelt zich bij de dolfijn erg op zijn gemak en geeft hem nu handmatig een visje. Joris pakt de vis uit de emmer en gooit het in de bek van de dolfijn alsof hij dat al jaren doet. Gelukkig hebben wij net de vissenkom thuis weggedaan. Morgen is Anja hopelijk weer beter en kan zij verder gaan met het eetgedrag. Vanmorgen hebben wij de gedragsdeskundige gesproken. Bij CDTC komen gezinnen die vaak tegen dezelfde problemen aanlopen, waardoor therapeuten direct antwoord kunnen geven op onze vragen uit de praktijk. Heel prettig. Wellicht dat ze nog met degene kan praten die vannacht onze auto openbrak voor de deur. Gelukkig niks gestolen, maar wel twee uur lang politie en beveiliging voor de deur. Het voordeel: de jongens hebben genoten van de takelwagen vanmiddag en wij hebben een nieuwe, rode auto. Het is hier geen dag saai, in de buurt van de Caracasbaai!