Dagboek van Daniëlle

Hallo allemaal,

Ik ben Daniëlle en ik ben eind augustus 5 jaar geworden. Ik houd heel erg van buiten spelen, fietsen, schommelen en spelen met mijn zusjes.

Op zaterdag 10 september is het eindelijk zo ver! Dan ga ik samen met papa, mama, mijn zusjes Kirsten en Esmee en opa Wim en oma Karin naar Curacao!! Ik heb er heel veel zin en ik kan bijna niet meer wachten!

Ik zal eerst even kort iets over mezelf vertellen. Vanaf dat ik geboren ben, heb ik al veel in het ziekenhuis gelegen. Toen ik geboren werd, was al snel duidelijk dat ik niet gezond was. Ik was drie weken oud toen ik voor het eerst in het ziekenhuis werd opgenomen. Ik had een gaatje in mijn hart en was daardoor erg zwak. De artsen hadden al tegen papa en mama gezegd dat ik geopereerd zou worden, maar wonder boven wonder werd het gaatje na een aantal maanden van zelf kleiner. En uiteindelijk is het na een paar jaar vanzelf dicht gegroeid! De artsen vinden dit nog steeds heel bijzonder.

Omdat ik in die tijd veel medicijnen moest slikken, was ik erg verzwakt en dacht iedereen dat ik daarom wat langzamer was met mijn ontwikkeling. Maar toen ik 11 maanden oud was kreeg ik mijn eerste epileptische aanval. Weer werd ik opgenomen in het ziekenhuis voor allerlei onderzoeken en het zoeken naar de juiste medicatie. Mijn ontwikkeling ging ondertussen alleen maar achteruit. Na een klein jaar hadden de artsen eindelijk de juiste medicijnen voor mij gevonden en sindsdien heb ik geen epileptische aanvallen meer gehad.

De artsen hebben nooit een oorzaak kunnen vinden voor mijn epilepsie en mijn trage ontwikkeling. Ik heb een algehele ontwikkelingsachterstand zowel lichamelijk als geestelijk maar ik ga nog steeds met kleine stapjes vooruit. Ik doe daarvoor ook heel hard mijn best! Nu vind ik vooral heel vervelend dat ik niet goed kan praten, maar ik begrijp al wel heel veel. Daarom ben ik best vaak boos. Mijn mondmotoriek is niet goed en ik hoop dat ik straks kan leren hoe ik mijn mond beter kan gaan gebruiken.

Ik heb super veel zin om straks met de dolfijnen te gaan zwemmen! Ik en mijn papa en mama zijn Stichting Nicolette dan ook heel dankbaar dat ik deze kans heb gekregen!

Via dit dagboek gaan papa en mama jullie op de hoogte houden van al mijn belevenissen. Alvast veel leesplezier!

Groetjes van Danielle