Woensdag 21 november

Om klokslag 5.00 uur wordt iedereen hier wakker. Joris heeft dan hele verhalen en zal dat iedereen laten horen. Om 7.15 uur zitten we elke dag in de auto. Om 8.00 uur begint de therapie. Joris was prikkelbaar en moe. Hij vertikt het om overdag te slapen en hij eet een stuk minder. Vanmorgen haalde hij het kaartje van de dolfijn van het pictobord. Dit gebruiken wij om zijn dagstructuur duidelijk te maken. Hij had geen zin dus. Waarom niet? Geen idee. Eenmaal daar aangekomen was er niets meer aan de hand. Joris kan moeilijk tot geen stukjes met een harde structuur verdragen. Door spelenderwijs, buiten een standaard eetmoment, de cracker aan te bieden, heeft ze het voor elkaar gekregen dat hij 5 hele kleine stukjes heeft geaccepteerd. Wauw! Stap 1 is gezet. Nog grotere sprongen maakt hij in zijn spraakvermogen en het gericht aankijken. Wij moeten het wel uitlokken, maar dan vraagt hij met gebaren en klanken: Mag ik wat drinken? Daarbij is Joris in drie dagen drie nieuwe klanken gaan gebruiken. Hetzelfde aantal als in het afgelopen jaar! Gistermiddag hadden wij een happy hour met therapeuten en andere gezinnen. Nooit zo’n succesnummer voor Joris. Na 5 min. zei hij heel duidelijk: Ik wil naar huis! Ha ha goed gezegd jongen. Therapeuten, wat doen we nu? Joris wist het wel: zoveel mogelijk wegrennen. Vanmorgen hebben wij hier bruikbare tips voor gekregen en de familietherapeut keek naar onze opvoedingskwaliteiten. Hieruit blijkt dat wij ook nog wat vooruitgang kunnen boeken. Vandaar dat wij vanmiddag een familyswim met de dolfijnen hebben 😉