Woensdag 28 november

Eén met de dolfijn

Wauw wat een ontspanning bij Joris in het water! Bij de rest van de familie ook. Er hangt hier een heel ontspannen sfeer. De therapeuten halen bewust de druk van de ketel de laatste dagen om Joris te leren zelf keuzes te maken. Hij geniet er enorm van. De dolfijn en Joris voelen elkaar zo goed aan dat Chabelita vandaag  Joris in het water kwam halen om een rondje te zwemmen, zonder dat de trainster een seintje gaf. Bijzonder om te zien en de therapeuten waren ook onder de indruk van de relatie tussen de dolfijn en Joris. Hoeveel kusjes en visjes Chabelita wel niet van Joris krijgt ha ha! Zelf hebben wij ook weer tips gekregen hoe wij Joris keuzes kunnen laten maken, zonder af te wijken van consequent opvoeden. Wij beseffen ons hoe belangrijk onze rol en vraagstelling hierin is. Onze zinsopbouw lokt al een reactie uit. Niet alleen bij Joris, maar ook tussen de kinderen onderling. Ze concluderen dat als Joris zijn aandacht eenmaal is getrokken, hij ook leerbaar is en zeer gemotiveerd. Gesproken taal begrijpt hij dan goed. Vandaag hebben we stilgestaan bij het gooigedrag en het weglopen. In welke situatie ontstaat het en hoe kunnen wij het beste reageren. De waarom vraag is hier minder belangrijk. Ook in het stellen van diagnoses vinden ze hier ondergeschikt aan het positief veranderen van het (probleem)gedrag. En dat vinden wij een opluchting en een groot verschil met de werkwijze in Nederland. Hoe kunnen wij het beste uit het kind halen, het kind sprongen in de ontwikkeling laten maken, ouders het gedrag laten begrijpen en handvatten voor thuis meegeven? ‘Ankers’ leggen die thuis bovengehaald worden en toepasbaar zijn in elke situatie.