Zondag aan het strand.

Zondag 9 juli 2012
Linde was vannacht te wakker en te blij. Dat is bijna niet mogelijk, maar toch!Ze heeft van 4.00 uur tot tegen 7.00 uur, heerlijk liggen spelen met af en toe een luide gil. Misschien was het slaapje van gisteren aan het eind van de middag/begin van de avond, toch niet zo´n goed idee. Het heeft haar misschien helemaal in de war gemaakt.

Ook viel vannacht de stroom uit. Niet zo erg natuurlijk om een beetje in het donker te zoeken en Linde af en toe recht te leggen maar voor de voedingspomp die dan opgeladen wordt (batterij), is het even opletten. Dat deze weer vol genoeg is, om overdag mee te nemen. Als bonus hadden we vanochtend de timmerman die enthousiast aan de bekisting van een nieuw te bouwen huis werkte (ook op zondag).  Na het ontbijt (alles rustig aan, met een kleine struikeling) bedachten we dat we vandaag naar Jan Thiel wilden gaan. Een baai/strand waar we nog niet geweest waren. Met een auto vol gingen we naar deze locatie, niet zo ver van ons appartement vandaan. Linde lag weer prinsheerlijk achterin. Hoofdje op een kussen, klemvast zowel in de lengte, als in de breedte. De rolstoel met tassen staat op de laadbak van de Pick-up, vastgezet met touwen en kofferbanden. Familie Flodder verbleekt erbij! Gelukkig rijden we korte afstanden en onderstaande foto, lijkt ons ook niet een echte optie.

Achterop de laadbak van de Pick-up, iets te dol.

Bij Jan Thiel aangekomen zag het er zeer druk uit. Heel veel auto´s op het parkeerterrein. Eenmaal op het strand viel het niet mee om een leeg ligbed te vinden voor onze kleine meid. En daarbij de wens om in de schaduw te kunnen liggen. Gelukkig zagen we bij een klein bos een lege plek waar evt. 1 zonnebed tussen geschoven kon worden. Wij vroegen aan een heer of dat mocht. Nee, deze man wilde ruimte. Niets bedden aanschuiven. Wij vroegen het aan een dame aan de andere kant. Ook nee, want ze wilde haar kinderen er laten spelen. Als snel werd duidelijk dat deze voorzichtige aanpak, ons niet de oplossing ging brengen. Esther bedacht:”We moeten het niet vragen, gewoon doen!” Top idee! Zover kwam het gelukkig niet, want de DJ had inmiddels vriendelijk aangegeven dat we ook onder een afdakje mochten liggen. Een plaats waar normaal gesproken iemand zijn of haar haren kan laten invlechten. Degene was er vandaag niet. Prima stek. De hele familie kon op een zonnebed liggen. Daarna gingen we zwemmen en snorkelen. Michiel ging gezellig voetballen met een dwarsdoorsnede van de plaatselijke bevolking.

Linde had het ook prima naar haar zin! Ze genoot van de zee. Iedereen hield haar om de beurt vast. Wat een lol, vooral bij het rondjes draaien.

Sunshines!

Morgen gaat ze weer naar de dolfijnentherapie. We hopen dat ze helemaal fit is, want een beetje spanning (vooral mond) laat ze wel zien. Of het iets is, wat voortkomt uit, ‘niet helemaal in balans zijn’, kunnen we niet zeggen. We merken het sinds gisteravond. Hopelijk is het morgen over.

Tot slot nog even een speciaal berichtje voor alle lieve mensen van Zonnehof.
Wat ontzettend leuk, dat ook jullie zo met ons meeleven. We genieten van de uitgebreide en ontzettend lieve reacties. Linde en wij, genieten enorm van deze speciale vakantie. Als we op het therapiecentrum zijn, zien we soms kinderen die ons weer doen denken aan klasgenootjes of vriendinnetjes of vriendjes. Wat zouden we de kinderen van Zonnehof ook graag deze ervaring toewensen. Wie weet kan er na Linde, een ander kind in aanmerking komen via het waardevolle initiatief van Stichting Nicolette. Wij hopen het van harte!